چه بازی کند دردم کارزار

زمانه نخواهیم بی تخت تو

مبادا که پیچان شود بخت تو

همه با توآییم تا روزگار

ز خاقانیان آنک بد چرب گوی

به خاک سیه برنهادند روی

که ما بوم آباد بگذاشتیم