بهل که کار به نادانی قلم نکشد

کسی به دور محبت خمار خم نکشد

که در کشد قدح زهر، درد هم نکشد

تو را عبادت و مارا محبت ای زاهد

بسوز برهمنا سبحه دیده ناقوس

که ننگ نسبت ما دیر چون حرم نکشد

چو دود سینه من سایه بان زند فردا