چو دود سینه من سایه بان زند فردا

بهل که کار به نادانی قلم نکشد

بسوز برهمنا سبحه دیده ناقوس

که ننگ نسبت ما دیر چون حرم نکشد

ز آفتاب قیامت کسی الم نکشد

همان به است که عرفی به بزم درویشان

سفال جوید و منت جام جم نکشد