طاق آتشخانه ام صد خنده بر محراب زد

برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد

مرحبا ای عشق گلبانگی که بی آشوب تو

عافیت خوش تکیه ها بر بالش سنجاب زد

موج توفان سایه هر گه بر سر کشتی فکند