مرحبا ای عشق گلبانگی که بی آشوب تو

برهمن کیشم، که صدقم طعنه بر اصحاب زد

طاق آتشخانه ام صد خنده بر محراب زد

عافیت خوش تکیه ها بر بالش سنجاب زد

موج توفان سایه هر گه بر سر کشتی فکند

منعم از بهر تسلی ،تکیه بر اسباب زد