ننگ آن صید زبونم، که چو در صیدگهی

نیم بسمل عجبی نیست که بسمل برود

به وداع که مرا می بری ای دل، بگذار

گر بمیرم من و جان از پی محمل برود

به غلط کشته شود، ننگ به قاتل برود