در ملامت صبر کن، عرفی، که آخر فیص عشق

گر دوا می داشت ، درد من ، مسیحا کرده بود

حسن را، از شیوه ها، گاهی بود، میلی به ناز

ورنه موسی، بی طلب، صد ره تماشا کرده بود

زین چمن گل ها به دامان زلیخا کرده بود