سیلی که کرد جور و جفا، کم نمی شود

ای گریه ریزشی، که بلا کم نمی شود

صحت در آرزوی دلم ماند و همچنان

از لطف او امید دوا کم نمی شود

نازم به حسن و عشق که از جام اتحاد