خلاف عهد بخواهی به غم مصاحب شو

که ره ز بادیه بر عرض و طول می گردد

ندا ز عرش محبت، به گمرهان این است

که در مزار شیهدان قبول می گردد

که عافیت به نسیم ملول می گردد

بود عطیه دیوان ناامیدی بس

حواله ای که به گرد وصول می گردد