این بی غمی که با دل عرفی سرشته اند

مشفق نداشتم که مرا در گلو کند

غسل شهید عشق به آتش سزد نه آب

چون شعله را به آب کسی شست و شو کند

پر صبر بایدش که به درد تو خو کند