خمار بیخود و خمیازه مست می گردد

خراش نغمه دهد می، گمان مبر که دلم

به شام مشعله آوازه مست می گردد

چنان سرشته کیفیت ام که از نفسم

کدام قافله عزم دیار حسن نمود

که فتنه بر در دروازه مست می گردد

از آن شراب که مجنون فشاند بر لیلی