باور نمی کند که ملک میگسار شد

هرکس به روز نیک مرا غمگسار شد

در روز بد مرا دژم روزگار شد

ساقی توئی و ساده دلی بین که شیخ شهر

بنمای رخ که چهره نمی داند از نقاب

چشمی که مست گریه بی اختیار شد

بی ذوق در طریق عمل کامل اوفتاد