نی هر که خون چکاند ز رخ شرمسار شد

بعد از هزار جام قدح نوش، ذوق را

عادت به درد سر شد و دفع خمار شد

حسن از عمل نتیجه شرم است و بازگشت

جز با گریستن مژه ای در جهان نبود

آن هم ز حرص مردم دیده ما ناگوار شد

هر چند دست و پا زدم، آشفته تر شدم