عرفی بسی ملاف که بر چرخ تاختم

آن هم ز حرص مردم دیده ما ناگوار شد

هر چند دست و پا زدم، آشفته تر شدم

ساکن شدم در میانه دریاکنار شد

مردی کنون بتاز که بختی سوار شد