بیا به دیر مغان، آبرو مبر عرفی

که شیشه ای که شکستند باز پیوستند

هلاک صحبت رندان بی شر و شورم

که بوی می بشنیدند و تا ابد مستند

که از برون و درون در به روی ما بستند