شب غم چنان تلخ بر من گذشت

که مرهم شرابی ز داغم نخورد

به عهدم چنان عافیت مرد زود

که نو باوه نخل باغم نخورد

که پروانه دود چراغم نخورد

شدم شاخ گل، هیچ بلبل نخاست

شدم استخوان، هیچ زاغم نخورد