در ننگ فرورفتم و زین راحت و آرام

شرمنده ز نشکستن سوگند توان بود

بی رنگی و دیوانگئی پیش بگیریم

تا چند خود آرای و خردمند توان بود

دردی نه، بلایی نه، چنین چند توان بود

گر مژده الماس دما دم برسانند

صد سال به یک زخم تو خرسند توان بود