صد سال به یک زخم تو خرسند توان بود

در ننگ فرورفتم و زین راحت و آرام

دردی نه، بلایی نه، چنین چند توان بود

گر مژده الماس دما دم برسانند

یعقوب مده دل به جگر گوشه مردم

تا چند اسیر غم فرزند توان بود