ناگوارایی غم، کار حلاوت می کرد

دوش کز عشق تو، دل عیب سلامت می کرد

جان برفت ای غم و همراه نرفتی، آری

این گنه داشت که عمری به تو عادت می کرد

دوش کآئینه دل داشتمش پیش نظر