ز زخم کفر محبت نمی برد لذت

چو میوه خیز شود شاخ، میوه چین میرد

به کیش برهمنان آن کس از شهیدان است

که در عبادت بت روی بر زمین میرد

همان به است که زاهد به درد دین میرد

اجل نیامده مردم، که خسته غم عشق

دو روز پیشتر از روز واپسین میرد