که از دمیدن افسون آن و این میرد

اجل نیامده مردم، که خسته غم عشق

دو روز پیشتر از روز واپسین میرد

چراغ بزم یقینم نه شمع اهل دلیل

عبیر طره حورش غبار آئینه است

کسی که گرد ره دوست بر جبین میرد

مزن ترانه تحسین به شعر من عرفی