بیا کلیم که آن آتشی که می طلبی

که زهرخند با نوشخند خواهد شد

ز عود قافیه غم نیست در میان غزل

که یار چون پسندد پسند خواهد شد

کنون ز سینه عرفی بلند خواهد شد