که مرگ دیگر و آسودگی دگر باشد

در آفتاب طلب گشت بخت ما همه عمر

نیافت سایه نخلی که بارور باشد

امید عافیت از مردن است و می ترسم

به بال خویش منال ای هما، به گلشن عشق

در این چمن، قفس مرغ بال و پر باشد

بده بشارت طوبی که مرغ همت ما