در سلسله زلف پریشان تو یابند

باید که رسد جان به لب خضر و مسیحا

تا قطره از چشمه حیوان تو یابند

آن فتنه که در خون کشد آشوب قیامت

چون شعر تو عرفی نگزینند؟ که عالی است

هر بیت که در صفحه دیوان تو یابند