نسیم این بهشت عیش جاوید

زهی باغی که برگ لاله او

زند سیلی به حسن ماه و خورشید

از آن دم کآستین زد بر دماغم

دل و جان هر دم از هم می ربایند

قبول منت و تاثیر امید