کسی اراده جولان عافیت ننمود

دمی که جام شراب نداشت، آب نخورد

ز نقص تشنه لبی دان، به عقل خویش مناز

دلت فریب گر از جلوه شراب نخورد

که زخم تیر بلا پای در رکاب نخورد

رود به چشمه حیوان و تشنه لب باز آید

کسی که از دم عشق تو آفتاب نخورد