آن نشای شوخی که بر آورد گل از شاخ

آن کس که مرا با دل غمناک بر آورد

نتواندم از بوته غم پاک بر آورد

چون لاله مرا با جگر چاک بر آورد

دود دلم از چشم بداندیش نهان است

با آن که سر از روزن افلاک بر آورد