در بر رخ نظاره ادراک بر آورد

دود دلم از چشم بداندیش نهان است

با آن که سر از روزن افلاک بر آورد

ذاتش هم خود روست، از آن غیرت معشوق

آن گنج که جوید ز ملایک دل عرفی

از عرش فرود آمد و از خاک بر آورد