زین که خواهد محو شد عرفی، ز دندان لب ببند

مشت خاکی بر سرش ریزم که تاج کی شود

از نگاه گرم دشنام لب می گون او

نوش بر لب زهر گردد، زهر در دل می شود

می شود محو این ترنم ها، ولی تا کی شود