بدان رسید که بلبل انیس زاغ شود

به داغ تشنگی آسوده ام در آن وادی

که شعله از نم آب حیات داغ شود

تذرو و فاخته از بس نفاق ورزیدند

ز بس که داده به عرفی عجب متاع فراغ

قرارداد که نبود اگر فراغ شود