ز بس که داده به عرفی عجب متاع فراغ

که شعله از نم آب حیات داغ شود

تذرو و فاخته از بس نفاق ورزیدند

بدان رسید که بلبل انیس زاغ شود

قرارداد که نبود اگر فراغ شود