مپوش چهره که ناگه نقاب می سوزد

کسی که برق محبت در او زند آتش

ز تاب سایه او آفتاب می سوزد

کنون که آتش می جمع شد به آتش حسن

مرا چه جرم که آتش فتد به زهد و صلاح

که این متاع ز برق شباب می سوزد

یکی است آتش و آب حیات در وقتی