به تماشای گلستان خلیلم مبرید

آن نه چشم است که در روی تو حیران نشود

غمزه روزه پیشینه حرامش بادا

کشته ای کز پی زخمت، همه تن، جان نشود

که گل و لاله دگر آتش سوزان نشود

عرفی ار خدمت بت کم کند ای خادم دیر

مزنش طعنه که ناگاه مسلمان نشود