فسانه ها که به بازیچه روزگار سرود

پیاله را به لب شیشه های می بستند

دلی که مایه آزادگیست، بی دردان

به ذوق سلطنت روم و ری بستند

کسان به مسند جمشید و تاج کی بستند

بیا به ملک قناعت که دردسر نکشی

ز قصه ها که به همت فروش طی بستند