چون شمع به صیقل مزن آیینه داغم

توفیق یقینی که نداریم ربودند

زین شکل حبابی که نمود از دویی رنگ

گفتم به کجا گل کنم آیینه نمودند

با هر نگهم انجمنی بود زدودند

خامش نفسان معنی اسرار حقیقت

گفتند در آن پرده که خود هم نشنودند