به یاد آن مژه در سایه های دیوارند

ز بسکه منتظران چشم در ره یارند

چو نقش پا همه گر خفته اند بیدارند

ز آفتاب قیامت مگوکه اهل وفا

درین بساط که داند چه جلوه پرده درد

هنوز آینه داران به رفع زنگارند

مرو به عرصه دعوی که گردن افرازان