صوف و اطلس همه را پرده در رسوایی ست

تا به عنقا همه پرواز پر عصفورند

چشم عبرت به ره هرزه دوی بسیارست

لیک این آبله ها زبر قدم مستورند

تا کفن پیرهن خلق نگردد عورند

می روند از قد خم مایل مطلوب عدم

بوسه خواه لب افسوس کمین گورند