خلق چون سایه نهفت آینه در زنگ خیال

مژه ها پیش نظر دود چراغ طورند

معنی از حوصله فهم بلند افتاده ست

خرمن ماه همان دانه کشانش مورند

ورنه این نامه سیاهان به حقیقت نورند

بیدل از شب پره کیفیت خورشید مپرس

حق نهان نیست ولی خیره نگاهان کورند