بر خاک مگر یکدو الف وار نویسند

امید پیامیست به زلف از دل تنگم

سطری اگر از نقطه گره دار نویسند

زنهاری عجزند ضعیفان چه توان کرد

بر صفحه بی مطلبی ام نقش تعین

کم هم ننوشتند که بسیار نویسند

بگذار که نقش خط پیشانی ما را