همه بر مخمل و دیبا قدم فراشند

عمر در صحبت هم صرف شد اما ز نفاق

کس ندانست که یاران به کجا می باشند

بی تمیز اهل دول می گذرند از سر جاه

پیش ارباب معانی ز فسونهای حیل

رو میارید که این آینه ها نقاشند

بیدل از اهل ادب باش که چون گرد سحر