به عالمی که تویی انقلاب می بافند

کمند سعی جهان جز نفس درازی نیست

چو عنکبوت سراسر لعاب می بافند

عبث به فکر قماش ثبات جامه مدر

به وهم خون شده کو چمن ، کجاست بهار

هنوز رنگ به طبع سحاب می بافند

ز تیغ یار سر ما بلند شد بیدل