جز مکر در طبیعت زهاد شهر نیست

هرچند می پرند به گردون مطوقند

در مکتب ادب رقمان رموز عشق

کام و زبان بهم چو قلمهای بی شقند

این گربه طینتان همه یک چشم ازرقند

در جنتی که وعده نعمت شنیده ای

آدم کجاست اکثر سکانش احمقند