چه دمد ز صنعت صفر نی بجز اینکه ناله فزون کند

نشد آنکه شعله وحشتی به دل فسرده فسون کند

به زمین تپم به فلک روم چه جنون کنم که جنون کند

به فسانه هوس طرب ، تهی از خودیم و پر از طلب

به خیال گردش چشم او چمنی ست صرف غبار من

که ز دور اگر نظرم کنی مژه کار بوقلمون کند

ز جراحت دل ناتوان به خیال او ندهم نشان