ناله شو تا از هوای فامت او بگذری

عکس را غم نیست گر آیینه استغنا کند

رفته ایم از خود به دوش آرمیدن چون غبار

آه از آن روزی که بیتابی طواف ما کند

هرکه از خود رفت سیر عالم بالا کند

انجمن پرداز وهمم چون حباب از خامشی

به که بگشایم لبی تا از خودم تنها کند