بر تغافلخانه ابروی او دل بسته ایم

می تواند عالمی فکر پریشان بشکند

برنمی دارد تامل نسخه دیوانگی

کم کسی اندیشه بر مضمون عریان بشکند

یارب این مینا همان بر طاق نسیان بشکند

هیچکس در بزم دیدار آنقدر گستاخ نیست

ای خدا در دیده آیینه مژگان بشکند