دشت و در از گردباد رو به گریبان کند

با همه واماندگی شوق گر آید بجوش

آبله پا چو شمع بر مژه توفان کند

گر سر مجنون او گردشی آرد به عرض

عالم تصویر وهم صید فریبم نکرد

کافر آن غمزه را بت چه مسلمان کند

بیدل ز آن نرگسم جرات بیداد کو