طبع فضول ظالم است دادش از انفعال خواه

کاش نسیم دامنی بیگه ما پگه کند

محو صفای شوق باش تا به طربگه حضور

سیر هزار رنگ گل آینه بی نگه کند

خجلت اگر زند به سنگ روی عرق سیه کند

در طلب غنا چو شمع جبهه به عجز سودن است

آبله بشکند به پا تا سر ما کله کند