بعد تهی شدن ز خویش واشدنت چه فایده

خجلت اگر زند به سنگ روی عرق سیه کند

در طلب غنا چو شمع جبهه به عجز سودن است

آبله بشکند به پا تا سر ما کله کند

شرم کن از حساب اگر، صفر، یک تو، ده کند

غیر توقع کرم هیچ نداشت زندگی

فال وجود زد عدم تا دو نفس نگه کند