گر نه به عرض مدعا خاک در فنا شود

شرم کن از حساب اگر، صفر، یک تو، ده کند

غیر توقع کرم هیچ نداشت زندگی

فال وجود زد عدم تا دو نفس نگه کند

بیدل ناامید ما رو به چه بارگه کند