عضو عضوم بسکه می بالد به سودای جنون

چون حنا رنگ از گرانی سایه پیدا می کند

گر نه باد صبح چین طره ات وا می کند

نسخه جمعیت ما را که اجزا می کند

وسعت دامان داغ ایجاد صحرا می کند

همت !ز تدبیر بیجا تاکجا خجلت کشد

ای جنون رحمی که ما را هوش رسوا می کند